Oktober in de vlinderbloemenfamilie: van peul tot wortelknol

Oktober is de maand dat de vlinderbloemenfamilie haar laatste geheimen onthult. Je kijkt niet alleen naar de oogst, maar ook naar wat de plant achterlaat voor het volgende seizoen.

De stambon, een lid van de vlinderbloemenfamilie, geeft malse sperzieboontjes in trosjes van 4 tot 5 stuks. Je oogst ze rond de 10 cm lengte, want dan zijn ze het lekkerst. De oogstperiode loopt doorgaans 8 tot 9 weken na het zaaien. In oktober zie je vaak de laatste, grotere peulen die zich vullen met zaden.

Ook de snijbon, met de wetenschappelijke naam Phaseolus vulgaris, hoort bij deze familie. Stamsnijbonen worden zo’n 40-50 cm hoog. Ze zijn sneller gereed dan klimmende rassen en geven een oogst van 4 tot 6 weken. Nu de dagen korter worden, is de oogstperiode voor de meeste rassen voorbij.

Terwijl de bonenplanten afnemen, zie je de blauwe lupine nog steeds in je tuin. Deze groenbemester uit de vlinderbloemenfamilie bindt stikstof met wortelknolletjes. Daarmee verrijkt hij de grond voor de gewassen die er volgend jaar komen. Je plant lupine zaden in april tot en met juli, maar de plant blijft de hele zomer en herfst groen.

Deze overgang van vrucht naar wortel is essentieel voor wisselteelt. Je laat de wortels van de lupine in de grond zitten of mengt ze erin. Zo profiteert je volgende gewas van de vastgelegde stikstof, zonder dat je extra kunstmest nodig hebt. De vlinderbloemenfamilie zorgt zo voor een cirkel van voeding in je tuin.